Gister had ik Duits. Geen idee hoe dat ging, ik weet het echt niet. Ik weet wel dat ik ontzettend moe was en m`n ogen nauwelijks open kon houden. Ik slaap de laatste tijd weer erg slecht. Mede door de examenstress.

Zometeen heb ik Engels en ik freak helemaal. Niet omdat ik Engels eng vind, no way, maar wel omdat ik m`n vest kwijt ben! Ik kan daar zo niet tegen! alle frustratie en stress komt dan naar boven en alles is alleen maar erger. Inmiddels heb ik ook al m`n kast gesloopt…
Ik moet nu rustig zien te worden voor m`n examen zometeen… een hele opgave :S

Net thuis van m`n scheikunde examen. Geen idee hoe het ging. Het ging beter dan verwacht! :O Ik leeg nog en nog beter: ik heb iets ingevuld!

Oke, nou niet te overmoedig worden.. Hij ging gewoon slecht, laten we het daar op houden. Maar we moeten wel positief blijven! Voor je naam krijg je al een 1, dus….

Dit keer hoefde ik gelukkig niet naar de wc tijdens het examen (nu ik het er zo over heb moet ik wel weer…) maar dit keer had ik m`n tijd ook hard nodig! Het wakker blijven kostte me al enige minuten (cola drinken, paar keer diep inademen, zorgen dat ik nie flauwviel etc.) maar de opgaven aten veel tijd! Het is net alsof je 3 uur gratis mag winkelen. Alleen dan wel in een winkel waar al het nuttige goed verstopt is en je al gauw 10 minuten bezig bent om het eerste bruikbare te vinden..

Uiteindelijk heb ik, voor mijn doen, redelijk wat ingevuld. Maar het was ook zeer leerzaam! Tijdens mijn examen heb ik bijzonder veel nieuwe dingen geleerd die ik meteen gebruikte om de lastige raadsels achter de gemie op te lossen!

En lukt het niet, dan bedenk ik me (hopelijk) het volgende:
volkomen

Morgen heb ik Duits. Lekker vroeg, om 9:00 uur al. -.-’  En vanavond heb ik een cursus tot 22:00 uur. Wish me luck!

Over een half uur ga ik naar m`n examen toe… Ondertussen lopen de spanningen hoog op. Slechte en korte nachten helpen daar niet echt bij.. Ik merk dat ik duidelijk minder presteer door het slaapgebrek, zowel bij m`n concentratie als in m`n omgang met anderen. Het lijkt wel of alles mis gaat.. De bezem valt om, op het etensbakje van de kat, de hele vloer ligt vol kattenvoer.. en dat terwijl ik nog maar 30 minuten heb om nog even te leren. Dat soort dingen gebeuren me de hele tijd en maakt me elke keer nog een stukje chagrijniger. Ik voel al een beetje dat ik moeite moet doen om m`n ogen open te houden. Ook m`n eetlust is niet meer wat het geweest is. Nou helpen m`n ouders ook niet altijd even mee…

Ik zal blij zijn als deze week voorbij is en ik even bij kan tanken…

Zometeen scheikunde! Aaaaah! Niet bepaald mijn beste vak (evenals wiskunde en natuurkunde… Vooral dat rekenwerk, bah!)

Zo nog even flink blokken en dan er maar tegenaan!

Zo.. afgelopen vrijdag natuurkunde examen gehad. Dat was best wel heftig; 3 uur lang krampachtig zitten schrijven. Volgens mij ben ik tijdens dat hele examen niet naar de wc geweest! :O
Maar daarna was ik zo kapot! Ik heb zowat heel het weekend nodig gehad om bij te komen. Maar ik heb geen idee hoe hij ging. Ik weet het echt niet.. Het is zo lastig in te schatten! De antwoorden staan wel op internet, dus ik kan kijken, alleen ik ben dan bang dat ik het fout gedaan heb en in paniek schiet en de rest ook verkeerd doe. Het kan goed zijn, maar het kan ook slecht zijn, ik weet het echt niet.

Sinds gister zit ik met m`n gedachten veel te veel bij de gevolgen van niet slagen:
- geen diploma
- geen diploma uitreiking (na 7 jaar op die school gezeten te hebben, kan ik het niet echt afsluiten. :S)
- een jaar langer wachten op geneeskunde studeren en op ov-kaart
- en misschien nog wel het ergste: m`n broers moeten afstuderen… m`n vrienden enzo doen ook examen… wat als zij slagen en ik zak? Iedereen feest, ikke niet… Ik ga me dan echt slecht voelen… Heb daar best wel moeite mee.. Het idee alleen al maakte me misselijk…
De moed zakt me heel hard in de schoenen!

Zeker na vandaag, vandaag had ik Wiskunde B. Dat was een ramp! In het begin dacht ik nog: “jeetje! Ik ken echt meer dan ik dacht!” Maar dat vervaagde al heel snel….

Het is zwaar om je staande te houden als je weet dat je hele leven op instorten staat…

Zo, dat was examen twee alweer. Deze keer hoefde ik niet naar de wc joh! :O Terwijl vlak voor het examen en daarna ook de wc overuren maakte
Nu gelukkig even tijd om te ontspannen

Gister kwam ik nog om van de stress, vanochtend stond ik fris op. Ik deed net alsof ik ging afzwemmen: ze laten je pas afzwemmen als je het kan. Met die gedachte kwam ik vanochtend om kwart voor 9 de gymzaal binnen en merkte gelijk iets op: geen water. Gelukkig maar, anders is het wat lastig examen maken.

Eenmaal op m`n plekje zakte de stress helemaal weg. Ik voelde me er wel thuis. Alleen had ik het wel behoorlijk koud. Veel tijd ben ik kwijtgeraakt met naar de wc gaan, dat was een ramp! xD Het was net of ik mijn biologie examen al gemaakt had, want ik dacht telkens aan wat onze biologie leraar ooit zij: “m`n adhd doet het niet!” Vervolgens bedacht ik me dat het adh moet zijn en dat een gevolg is van de stress en de cafeïne in de cola. Hoe dan ook, ik moest vaak naar de wc en ben maar 2 keer gegaan. Elke keer als ik terug kwam moest ik weer.

Het examen zelf ging best makkelijk. Ik vond het erg meevallen. Alleen telkens als ik me bedacht dat het een examen was schoot ik weer in de stress. Gelukkig vervlogen die gedachten snel weer. ‘Focussen op je werk Ray!’

Toen ik de zaal uit liep was het eerst wat ik deed m`n blikje leegdrinken en naar de wc. Net toen ik thuis kwam, het eerste wat ik deed: naar de wc. De stress treft ons allemaal en ieder op zijn eigen manier. Ik zal vast niet de enige zijn.

Zo nog maar een keer naar de wc en dan nog even de laatste dingetjes van bio doornemen. Angst dat ik het niet snap heb ik niet, angst dat ik een begrip niet goed ken des te meer!

Hier thuis gaat het lekker te keer.. :S Niet echt optimaal om te kunnen leren en te concentreren. Al sinds afgelopen week wordt het steeds erger thuis, maar nu wordt het ook echt gewoon naar! (En dat is het bij mij als m`n avondeten niet normaal is…)

Ook is m`n lichamelijke toestand nog niet geweldig. Van de week werd ik ‘uitgeput’ verklaard door een arts, nu voel ik waarom.. M`n schouders zitten vast van de stress en m`n ogen vallen bijna dicht van de slaap..

De boeken zijn bijna versleten, maar toch heb ik het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben. Net heb ik alle wekkers en mobieltjes alvast geprogrammeerd en klaar gezet… Zo meteen eventjes m`n etui inpakken en alles controleren en dan de laatste pagina`s doorlezen en een laatste oefenexamen maken. Daarna, snel m`n bedje in in de hoop dat ik een beetje kan slapen voor morgen…

Hopen dat ik kan slapen en ik morgen fris opsta!

‘examenvrees en faalangst!’

Hallo allemaal,

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik ook maar iets gepost heb. xD Eigenlijk vond ik web-log maar niks, maar voor de examenperiode maak ik een uitzondering.

Ruzie met m`n ex, problemen thuis, in de knoop met mijzelf, rekeningen die maar opstapelen en stress en slaap tekort.. Een beter begin van het examen was geen overbodige luxe geweest!

Nou, ik zit dus nu midden in m`n examenvoorbereidingen. Eventjes pauze, en dan weer door met blokken. Net me helemaal gestort op Nederlands en toen de pc eventjes aanging voor een potje Red Alert 2 (die ik nog steeds niet gespeeld heb) kwamen de eerste vragen over bio van anderen al.. Dus toch nog maar eventjes op bio gestort.

De examenvrees schiet als een raket omhoog, morgen beginnen de examens al! Het gevoel dat ik niet voorbereid ben wordt met de seconde groter en de machteloosheid neemt eveneens toe. Het besef dat het morgen echt gaat beginnen is ruim aanwezig, maar tegelijk ver op de achtergrond, het lijkt nog zo ver weg!

Even een mailtje gestuurd aan een leraar die me wel weet op te beuren de komende tijd.
De volgende uitspraken, uit het boekje 1000 wegen naar troost die ik van een vriendin heb gekregen moeten me op de been houden:

- Als je iemand nodig hebt om je te troosten, doe dan een beroep op een vriend.
- Voorkom dat een vriendschap verloren gaat door je eigen achteloosheid
- Lachen is een prima medicijn – het sleept ons zelfs door de meest ondragelijke momenten
- Mogen al je tranen vreugdetranen zijn

- Nederlagen zijn slechts tegenslagen
- Je faalt nooit, tenzij je opgeeft (!!!)
- Je hebt mensen die zeggen dat iets niet kan. En je hebt mensen die het doen.

- Jij bent de gene die bepaald of iemand anders je minderwaardig kan laten voelen. (!!!)
- Je bereikt meer door kwaliteit na te streven dan door naar prefectie te streven

- Waar het om gaat, is niet wat je overkomt, maar hoe je daarop reageerd. (Epictetus) (!!!)

De uitspraken met een (!!!) er achter zijn voor mij extra belangrijk omdat ik best wel bang ben om te falen. Niet zozeer vanwege de gevolgen, maar wat moeten anderen daar wel niet van vinden? Vinden ze me dan slecht? Zullen de mensen om me heen dan nog steeds van me houden? Of ben ik dan een sukkel die z`n examen niet eens haalt?… Hoe dan ook, ik zal moeten roeien met de riemen die ik heb en weinig kan ik er nog aan veranderen. Ik wil slagen voor een doel, namelijk arts worden in het leger. Dan moet je presteren in barre omstandigheden. Ik denk dat dit dan maar m`n eerste beproeving wordt…

Succes iedereen met jullie examen!

Hoi,Ik ben dus Raymond. Welkom op mijn weblog!